Witold Piotrowski

Witold Jacek Piotrowski urodził się 25 listopada 1906 roku w Chełmie. Po maturze w 1925 roku rozpoczął służbę wojskową, a następnie kształcił się w Oficerskiej Szkole Lotnictwa, którą ukończył jako obserwator. Służył w 4. pułku lotniczym i 43. eskadrze towarzyszącej. W 1937 roku objął dowództwo 42. eskadry lotniczej, a w 1939 roku I Dywizjonu Liniowego.

Po wybuchu II wojny światowej przedostał się przez Rumunię, Jugosławię i Włochy do Francji, a następnie do Wielkiej Brytanii. Służył w Polskich Siłach Powietrznych i dowodził eskadrą B dywizjonu 301, a od lipca 1941 roku całym dywizjonem. W marcu 1942 roku został ranny podczas nalotu na Essen. Później dowodził dywizjonem 309, pełnił funkcję oficera łącznikowego i służył w Sztabie Naczelnego Wodza. Po wojnie pozostał za granicą; w 1948 roku wyjechał do Kanady. Zmarł 3 grudnia 1973 roku w Burlington. Otrzymał między innymi Krzyż Srebrny Orderu Virtuti Militari i Distinguished Flying Cross.

Na podstawie artykułu „Witold Piotrowski (lotnik)” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.