Tomasz Nowakowski

Tomasz Nowakowski (19 września 1896, Chełmno - 28 maja 1971, Bydgoszcz) był podpułkownikiem piechoty Wojska Polskiego. W 1914 roku został zmobilizowany do Armii Cesarstwa Niemieckiego. 27 lutego 1919 roku przyjęto go do Armii Wielkopolskiej i przydzielono do 3 pułku artylerii. Od lipca tego samego roku służył w 14 Wielkopolskim pułku artylerii, z którym uczestniczył w wojnie polsko-bolszewickiej. Za udział w zdobyciu Bobrujska otrzymał Krzyż Srebrny Orderu Wojskowego Virtuti Militari.

11 marca 1937 roku awansował na podpułkownika i został zastępcą dowódcy 3 pułku artylerii lekkiej Legionów. Podczas kampanii wrześniowej był jego ostatnim dowódcą. Po zakończeniu walk był więziony w niemieckich obozach do 1945 roku. Po wojnie pracował w przedsiębiorstwach państwowych, a w 1962 roku przeszedł na emeryturę. Otrzymał także Krzyż Niepodległości, Krzyż Walecznych, Złoty Krzyż Zasługi oraz medale upamiętniające wojnę 1918-1921 i dziesięciolecie odzyskania niepodległości. Od 1922 roku był mężem Czesławy z Szymańskich; mieli troje dzieci.

Na podstawie artykułu „Tomasz Nowakowski (podpułkownik)” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.