Paweł Spandowski

Paweł Spandowski był polskim ekonomistą i działaczem polskiej spółdzielczości. Urodził się 22 marca 1885 roku w Chełmnie, gdzie uczęszczał do gimnazjum klasycznego i w 1904 roku zdał maturę. Był synem mistrza malarskiego Piotra oraz starszym bratem ekonomisty i bankowca Franciszka. Studiował teologię w Pelplinie, a następnie nauki państwowe na uniwersytetach we Fryburgu Bryzgowijskim i Monachium. W 1909 roku uzyskał doktorat z ekonomii.

Po studiach pracował w zarządach Banku Ludowego w Lubawie i Pelplinie. W 1912 roku został sekretarzem, a później rewizorem w Patronacie Związku Spółek Zarobkowych w Poznaniu. Brał udział w tworzeniu polskich spółdzielni w zaborach rosyjskim i austriackim. Pisał artykuły o spółdzielczości, a w 1917 roku wykładał na Kursach Akademickich dla Wyższej Administracji Polskiej. Wykłady opublikowano jako „Z praktyki spółek wielkopolskich”. Był także autorem prac dotyczących m.in. przemysłu, kooperacji handlowo-rolniczej i prawa spółek akcyjnych. Zmarł 23 lipca 1918 roku w Poznaniu. Został pochowany na cmentarzu św. Marcina.

Na podstawie artykułu „Paweł Spandowski” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.